Mamut Susi Stoßzahn

W 1903 r. w starej kopalni iłu blisko Klinge niedaleko Cottbus odnaleziono prawie kompletny szkielet mamuta. Zachowane kości zostały spreparowane i znajdują się obecnie w Muzeum Przyrodniczym w Berlinie. W 2001 roku zrekonstruowano szkielet mamuta oraz uzupełniono brakujące części kości. Rekonstrukcję całego szkieletu można obejrzeć w Starostwie Powiatowym Spree-Neiße w Forst (Lausitz). Dziś jest to główna maskotka geoparku. Mamut Susi miał 45 do 50 lat. Wysokość ramion wynosiła tylko około 2,75 m. Mamut pogrążył się w błocie na brzegu jeziora, nie mógł wyjść i utonął. Ciało zwierzęcia zostało pochłonięte przez wodę, a jego kości zachowały się w warstwach torfu. W wyniku badań pyłków ustalono, że ówczesny klimat był cieplejszy od dzisiejszego o 2 stopnie, co oznacza, że Susi nie żyła podczas glacjału, lecz w trakcie interglacjału. Tak więc mamuty nie były wyłącznie zwierzętami epoki lodowcowej, zdarzało się, że żyły też w cieplejszych okresach.