Wyrobisko Schächtenstein

Niewyraźne wzgórze Schächtenstein skrywa w swojej górnej części największe wyrobisko rud żelaza w Geoparku Ralsko. Jego głębokość w najniższym punkcie sięga 18 metrów. Dziś już wyrobisko jest częściowo zasypane. Jego całkowita długość od Hamerskiego Špičáku do ostatniego szybu na południowo-zachodnim krańcu Schächtenstein wynosi około 96 metrów.

Miejscowe wyrobisko opierało się na tej samej żyle polzenitu, która była wydobywana w Děvínie. Żyłę wulkaniczną wybierano ze względu na wysoką zawartość żelaza i łatwość odłączania. Wulkanit na Schächtensteinie jest już całkowicie wydobyty. Obie ściany pionowe z piaskowca, pierwotnie otaczające żyłę polzenitu, pokryte są ciemnordzawym nalotem wyściółki limonitowej o grubości do kilkudziesięciu centymetrów.

Do najgłębszego, dostępnego obecnie miejsca wyrobiska prowadzi z północno-zachodniego zbocza pomocnicza sztolnia wykopana w piaskowcu o długości około 10 metrów. Sztolnia jest prostopadła do żyły děvínskiej i służyła kiedyś do wywożenia wydobytego materiału oraz skał płonnych, które piętrzyły się na hałdzie. W okolicy nadal możemy zobaczyć jej pozostałości.

Poniżej zbocza na końcu północno-zachodnim można jeszcze dostrzec okrągłe zapadliska. Jest to kolejny obiekt górniczy, który został zmapowany dopiero w 1998 roku. Wówczas na dnie tego wyrobiska odkryto ujście szybu o prostokątnym przekroju 2×1 m. Dziś jest on już zasypany, niemniej jednak świadczy o tym, że tutejsze prace górnicze były prowadzone na jeszcze większej głębokości.