Mała i Wielka Bukowa (Malá i Velká Buková)

Mała i Wielka Bukova stanowią jedną z dominant tutejszego regionu. Rdzeń obu wzgórz stanowi twarda skała wulkaniczna, która znalazła się w tym miejscu w okresie trzeciorzędu w dosyć dramatycznych okolicznościach. Gorąca magma wniknęła w mezozoiczne skały osadowe i następnie na skutek ochłodzenia popękała tworząc kolumny. Przez miliony lat twardsza skała wulkaniczna (bazalt) była znacznie bardziej odporna na erozję niż otaczające ją piaskowce. Dlatego też możemy obecnie podziwiać ten piękny podwójny szczyt.

W części szczytowej bazalt wychodzi na powierzchnię ziemi w postaci mniejszych wychodni z ciosem słupowym. Wychodnie powstały wtedy, gdy gorąca magma bazaltowa ochładzała się i kurczyła. Na szczycie możemy również znaleźć skały piaskowcowe, które różnią się składem i zabarwieniem – ochrowe składają się z piaskowca kwarcowego, natomiast białe przeważnie z piaskowca wapiennego, w którym zachowały się niewielkie fosylia jako pamiątka po morzu w erze mezozoicznej.

W szczytowych partiach wznoszą się ku niebu przepiękne buki. Jest to ponownie zasługa wulkanizmu. Na bogatym mineralnie podłożu geologicznym utworzonym przez skały wulkaniczne rosną bogatsze lasy. Tutejsze kwitnące lasy bukowe tworzą swego rodzaju oazę pośród sosnowych monokultur. Oprócz bogatej gatunkowo flory występują tu także zagrożone gatunki zwierząt – np. nadobnica alpejska.