Wzgórze Hamerský Špičák

Hamerský Špičák to charakterystyczny nek stożkowy rozciągający się grzbietowo w kierunku pn.-wsch.  Jego powstanie jest uwarunkowane żyłą polzenitu (tzw. żyłą děvinską) w turońskich piaskowcach kwarcowych i ilastych. Piaskowce na zboczach wzgórza tworzą charakterystyczne formacje skalne (wieże i ściany skalne). Wzgórze leży wraz z sąsiednimi szczytami Děvín i Schächtenstein na jednej żyle polzenitu. Twarda skała wulkaniczna wzmocniła okoliczne piaskowce i uwarunkowała powstanie wszystkich trzech wymienionych szczytów.

Charakterystyczny szczyt uformowany na żyle wulkanicznej był wykorzystywany przez człowieka już w okresie średniowiecza. W szczytowych partiach widoczne są fosy i wały dawnego grodu. W późniejszym czasie na południowo-zachodnich szczytach i stokach zaczęto wydobywać rudę żelaza, natomiast na zboczach prowadzono wydobycie piaskowca. Możemy tu natrafić na okrągłe zapadliska – pozostałości po wydobyciu rudy żelaza. Kolejne wyrobiska znajdują się na całej długości stromego grzbietu aż do przełęczy pod Schächtensteinem. Są to głównie mniejsze zagłębienia z niskimi hałdami. Największe wyrobiska znajdują się tuż nad wspomnianą przełęczą. Tam też można się natknąć na szyb wyciosany w piaskowcu, który wielkością przypomina szyb na górze Havířskiej. Po wydobyciu piaskowca widoczne są tu większe i mniejsze kamieniołomy. W kierunku południowo-zachodnim znajduje się jeden z największych kamieniołomów o długości 40 m i szerokości 20 m.